خداوند باشد وارد نشده است و روايتى بدين صورت نيامده است كه : هر بدعتى گمراهى است بجز فلان و فلان و حتى چيزى به اين معنا هم نيامده است و اگر در موارد بدعت مطلب جديدى در رابطه با نيكو و شرعى بودن بدعت بود ، بايد در كتاب و سنت ذكر مىشد ولى چيزى كه منطوق و يا مفهومش بر اين امر دلالت كند وجود ندارد . پس اين دلالت دارد كه ادله مذمت بدعت همگى به همراه همچنين بيان مىدارند كه ، از مقتضاى قاعده كلى مذمت بدعت ممكن نيست يكى از افراد خارج شود . . . « 1 » دوم اينكه در اصول عمليه ثابت است كه هر قاعده كلى و يا هر دليل شرعى كلى اگر در اوقات مختلف و حالات گوناگون تكرار شود و تقييد و تخصيصى آن را محدود نكند ، اين دليل مىشود بر اينكه مقتضاى لفظ آن به صورت عام و مطلق باقى مىماند و رواياتى كه در مذمت بدعت و برحذر داشتن آن وارد شده نيز از اين قبيل است : پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم نيز بارها در موقعيتهاى مختلف و گوناگون در جمع مسلمانان تأكيد مىكرد كه « هر بدعتى گمراهى است » . و در هيچ آيه و يا روايتى نيز چيزى وارد نشده كه اين لفظ مطلق و عام را قيد و يا تخصيص بزند ، بلكه حتى چيزى كه از آن خلاف ظاهر اين قاعده كلى فهميده شود نيز نيامده است و اين دليل روشنى است بر اينكه اين قاعده بر عموميت و اطلاق خود باقى است .

--> ( 1 ) . حقيقة البدعة و احكامها ج 1 ، ص 138 ؛ اعتصام ج 1 ، ص 141 ؛ اقتضاء الصراط المستقيم ج 2 ، ص 588 .