نافله ، تابع واجب است و آنچه در نماز واجب جارى است در نماز مستحبى هم آن حكم را پيدا مىكند . ولى نظر ما آن است كه اصل در نافله‌ها مخفى كردن و به طور پنهان انجام دادن آن است ، پس واجب است در حد امكان آن را از شهرت و تظاهر حفظ نمايد ولى نظر مخالفين منجر به شهرت و تظاهر مىشود كه نبايد چنين باشد بر خلاف نمازهاى واجب ، چون مبناى شرعى در آن اعلان و تظاهر است و در نماز جماعت اعلان و اظهار كردن وجود دارد بنابراين ، جماعت سزاوار و نيكوترست . « 1 » و در جاى ديگر نيز مىگويد : فصل دوم : آيا اين نمازها ( نافله ) بايد به جماعت يا فرادى خوانده شود ؟ طحاوى در مورد اختلاف علما در اين مسأله از معلى و أبي يوسف مطالبى را ذكر كرده است . و نيز از مالك نقل مىكند كه آن دو گفتند : اگر خواندن اين نماز در خانه ميسّر است و نمازش در خانه همانطور است كه در مسجد انجام مىدهد يعنى با مراعات سنت در قرائت و نظير آن بنابراين در خانه‌اش نماز بخواند . شافعى در بيانات سابق خود چنين آورده است : نماز تراويح به صورت فرادى به خاطر آشكار نبودنش بهتر است . عيسى بن ابان و به كار بن قتيبه و مزنى از اصحاب شافعى و احمد بن علوان مىگويند : جماعت در اين نماز بهتر است و اين قول مشهور

--> ( 1 ) . مبسوط ج 2 ، ص 144 ؛ شافعى گفت : و اما شب‌زنده‌دارى در رمضان به صورت فرادى را بيشتر دوست دارم . حاوى كبير ج 2 ، ص 368 .