جلد اول گفتار اول تحقيقى در بارهء سن بلوغ مقدمه يكى از مسائلى كه جنبهء فقهى ، و حقوقى و علمى دارد مسأله بلوغ است . اين مسأله در فقه شيعه و اهل سنت مورد بحث واقع شده و سنين مختلفى را اماره براى آن قرار داده‌اند . طبق نظر اكثر فقيهان شيعه سن بلوغ در دختران 9 سال و در پسران 15 سال است ، مگر آنكه علايم ديگر بلوغ كه احتلام و در آمدن موى زهار و . . . باشد قبل از رسيدن به اين سن ظاهر گردد . با توجه به اينكه بلوغ داراى احكام تكليفى و وضعى خاصى مىباشد و ثبوت اين احكام در سن 9 سالگى براى دختران نمىتواند مطلقاً قابل قبول باشد ، لازم دانستم اين مسأله را هم از نظر لغت و هم از نظر قرآن و سنت و كلمات فقهاء مورد بررسى قرار دهم . با بررسىهايى كه به عمل آورده‌ام به اين نتيجه رسيده‌ام كه مقصود از بلوغ در اسلام بلوغ جنسى است ، يعنى رسيدن پسر و دختر به سنى كه قواى تناسلى آنان به حد كمال رسيده باشند و بطور طبيعى بتوانند توليد نسل نمايند و هرگاه به اين حد از كمال نرسند ، بالغ نيستند و احكام تكليفى و وضعى متوجه آنان نمىگردد . دختران در 9 سالگى هر چند ممكن است تكامل جنسى و غريزى پيدا كنند ، اما با توجه به اينكه غالباً دختران در اين سن به حد بلوغ نمىرسند و بلوغ در سن 9 سالگى يك بلوغ زودرس مىباشد ، نمىتوان سن 9 سالگى را امارهء بلوغ دانست . زيرا اماره وقتى مىتواند ،