فرموده است : من قتل دون مظلمة فهو شهيد « 1 » و مقصود از اين دو حديث و مانند آن اين است كه هر كس براى دفاع از مالش ، ( عيالش ) و يا هر ستمى كه به او شده است كشته شود حكم شهيد را دارد . 3 - هيثم كه يكى از راويان حديث است مىگويد به امام باقر ( ع ) گفتم : دزد در خانه من وارد مىشود و قصد جان و مال مرا دارد ، در پاسخ فرمودند : او را بكش ، خداوند و هر كس را كه اين سخن را مىشنود شاهد و گواه بر اين قرار مىدهم كه خون وى مباح است . و در بعضى روايات آمده است : خداوند از بنده‌اى خشمگين است كه دزد به خانه‌اش وارد شود و او به مقابله برنخيزد . و در روايت وهب از امام جعفر صادق ( ع ) از پدرش ( ع ) آمده است كه اگر فردى به خانه‌ات وارد شود و قصد اهل و مال تو را داشته باشد اگر بتوانى به زدن او مبادرت نمايى ، مبادرت نما ( او را بزن ) زيرا دزد محارب با خدا و رسول است و از حضرت امام رضا ( ع ) سؤال شده كه مردى در سفر است و كنيزى همراه اوست و گروهى مىآيند تا كنيز او را بگيرند ، آيا با اينكه مىترسد كشته شود از گرفتن او ممانعت نمايد ؟ در پاسخ فرمودند : آرى و سپس پرسيديم اگر زنى همراه او باشد همين حكم را دارد فرمودند آرى پرسيدم مادر ، دختر ، دختر عمو و خويشان نيز چنين هستند ، هر چند بترسد كشته شود ؟ در پاسخ فرمودند : آرى و اگر مالش نيز در معرض خطر باشد دفاع از آن واجب است هر چند از كشتن خود بيم داشته باشد . از اين روايات استفاده مىشود كه دفاع از جان و مال و عرض خود و ديگران هر چند بيگانه باشند واجب است . 2 - كلمات فقهاء : حضرت امام در جلد يك تحرير الوسيله باب دفاع مىفرمايد : لا اشكال فى ان الانسان اين يدفع المحارب و المهاجم و اللص و نحوه عن نفسه و حريمه و ماله ما استطاع .

--> ( 1 ) . وسائل الشيعة ، 11 / 92 .