در جامعه ما اينها از نظر ارزش هيچ گونه نسبتى با هم ندارند ، و ديگر نظر شارع تأمين نمىشود ، يعنى به هيچ وجه نمىتوانيم بپذيريم كه خون‌بهاى يك انسان هم دوازده ميليون و هم يك ميليون باشد ، چون اگر شما نقره‌هاى مسكوك يا غير مسكوك را حساب كنيد ، نهايتاً مىشود يك ميليون ، ولى اگر گوسفند را بخواهيد ملاك قرار بدهيد و بهاى هزار گوسفند را محاسبه بكنيد ، قيمت هر كدام بيست يا سى هزار تومان است ، بيا اگر بخواهيد به طلاى مسكوك يا دينار حساب كنيد ، بازهم مسأله همان است . و چون امروزه تفاوتهاى زياد به وجود آمده است . نمىتوانيم اينها را ملاك پرداخت ديه حساب كنيم ، چون بين اينها تفاوت موجود است ، يا فرض كنيد « حله يمانى » را كه در قانون آورده‌اند ، اين حله الان وجود خارجى در جامعه ما ندارد تا خواسته باشيم آن را در قانون بياوريم و حال آنكه ممكن است اولياى دم ادعا بكنند كه ما حله يمانى مىخواهيم ، و قاتل نيز مىماند كه حله يمانى را از كجا بياورد ! پس بايد چيزى را به مردم ارائه داد كه قابل اجرا باشد ؟ پرسش 4 : راه حل مسأله به نظر حضرت عالى چيست و چه تدابيرى بايد انديشيد كه مسأله با وضعيت امروز تطبيق نمايد ؟ پاسخ : به نظر بنده زمانى شتر ملاك قيمت بود و درهم و دينار را به عنوان قيمت صد تا شتر در نظر مىگرفتند ، ولى الان كه درهم و دينار نيست ، اسكناسهاى متداول بين خودمان مىتواند جاى درهم و دينار را بگيرد ، يعنى درهم و دينار موضوعيت ندارند ، درهم و دينار را كه خداوند به عنوان ديه قرار داد ، چون پول رايج آن زمان بود ، ولى الان پول ما اسكناس است ، حال شما ببينيد قيمت صد تا شتر چقدر مىشود ؟ بر اساس اين نظريه كه ما داريم ، الان دادگسترى با توجه به بخشنامه‌اى كه در اين مورد از طرف مقام معظم رهبرى صادر شده است ، جانى را مخير كرده‌اند بين اينكه قيمت شتر را به پول رايج خودمان يا قيمت گاو و يا گوسفند را بدهد . ولى باز نظر اين جانب غير از اين است . نظر بنده اين است كه فقط قيمت شتر بايد محاسبه بشود و عملًا نيز دادگسترى الان همين كار را مىكند ، چون در غير اين صورت نوسان