پس طلب فضول در معاش مانع است از سلوك ، و دنياى مذموم كه تحذير از آن فرموده‌اند عبارت از آن فضول است كه بر صاحبش و بال است ، و اما قدر ضرورى از آن داخل امور آخرت است ، و تحصيلش عبادت . و همچنانكه اگر كسى راحله را در سفر صورى در اثناى راه سر دهد تا خود سر مىچرد راه او طى نمىشود ، همچنين در اين سفر اگر بدن و قوا را بگذارد تا هر چه مشت‌هاى آنهاست به فعل آوردند ، و به آداب و سنن شرعيه مقيد نگرداند و لجام آن را نگرداند و لجام آن را در دست نداشته باشد ، راه حق طى نمىشود . و رفيقان اين راه علما و صلحا و عباد و سالكانند كه يكديگر را ممد و معاونند ، چه هر كسى بر عيب خود زود مطلع نشود ، اما بر عيب ديگرى زود واقف مىشود ، پس اگر چند كس با هم بسازند و يكديگر را از عيوب و آفات با خبر سازند ، زود راه بر ايشان طى مىشود و از دزدى و حرامى ايمن مىگردند چه « الشيان الى المنفرد اقرب منه الى الجماعة و يد اللّه مع الجماعة » « 1 » . اگر يكى از راه بيرون رود ، ديگرى او را خبر دار مىگرداند و اگر تنها باشد تا واقف مىشود هيهات است . و راه نماى اين راه ، حضرت پيغمبر و ساير ائمه معصومين عليهم السلام‌اند كه راه نموده‌اند سنن و آداب وضع كرده و از مصالح و مفاسد راه خبر داده‌اند و خود به اين راه رفته و امت را به تأسى و اقتضاى خود فرموده‌اند « لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ » « 2 » ، « قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ » « 3 » .

--> ( 1 ) - درباره اين روايت و طرق آن رك : روضة المذنبين و جنة المشتاقين ص 259 - 258 . ( 2 ) - احزاب / 21 . ( 3 ) - آل عمران / 31 .