است . وى بر اين عقيده است كه « طريقه جمعيت و الفت و مرافقت و اخوت در دين در زمان ما مندرس شده و قلوب اكثر اهل ايمان را با يكديگر تنافرى و تخالفى روى داده و نفاق و ريا در ميان اكثر مردم شايع شده » و اين انگيزه اوست در نوشتن اين رساله . اهميت نوشته وى از آن روست كه مىكوشد تا « بعد از تعيين جماعت اخوان و ضبط عدد ايشان ، قواعد و قوانين چند در ميان مقرر » دارد « بر وفق شريعت و طريقت » . اثر بيرونى مفهوم اخوت بر فيض آن است كه در بيشتر نوشته‌ها بويژه آنجا كه سخن از حمله فقيهان بر ضد صوفيان به ميان مىرود ، از آنها مىخواهد تا به تفكير و تضليل فكر نكنند و همه را مسلمان بدانند و سخنان بزرگان صوفيه را حمل بر صحت نمايند ، اما جاى شما خالى است كه در برخى رسائل چون راه صواب كه در اين مجموعه نيز آورده‌ايم و همچنين جاهاى ديگر ، تضليل‌ها و تنديهاى ايشان را در حق فقيهان اصولى ببينيد ! و تأسف بخوريد كه چرا آن همه نصيحت فقط بايد در دفاع از فرقه‌اى خاص باشد ، فرقه‌اى كه عاقبت خود فيض نيز در الانصاف از آن بيزارى جست ! . متاسفانه در شرائطى كه ما قرار داشتيم نتوانستيم از رساله « الفت نامه » بيش از يك نسخه پيدا كنيم اين نسخه در مجموعه شماره 82 موجود در كتابخانه آية اللّه نجفى كه در بر گيرنده چندين رساله از مرحوم فيض است آمده است . * * *