دوستدارى ايشان به درجه خلّت رسيد و موسى بن عمران به بركت وفاء به عهد ايشان رتبه كلام و اصطفا [ اصفياء ] يافت و عيسى بن مريم به نور شناسائى ايشان به مرتبه روح اللهى رسيد و روح القدس در بهشت جزوى از باغهاى معرفت ايشان نو بر چشيد « 1 » . پس شيعيان امت مرحومه كه امت ايشانند ، و فرقه ناجيه كه منسوب به ايشانند ، بدين سزاوارترند كه بجاه ايشان توسل جويند ، به جناب إله ، و ايشان را شفيع خود سازند در آن در گاه . پس چون بر يكى از ايشان كار تنگ شود ، بايد كه تضرع و زارى به در گاه بارى برد و بگويد : بار خدايا اگر چه بنده گنه كارم و از شرم و خجالت گناه روى سؤال ندارم ، اما به عزت و جاه بزرگان درگاهت و به رفعت و قرب مقربان بارگاهت ، آنانى كه به فضل رحمت خود ، محبت ايشان در دل من نهاده و روح مرا بريشان شناسائى داده اعنى محمد و على و فاطمه و حسن و حسين و على بن الحسين و محمد بن على و جعفر بن محمد و موسى بن جعفر و على بن موسى و محمد . بن على و على بن محمد و حسن بن على و الحجة القائم - عليهم السلام - كه مرا از عصيان و خطا نگاه دار و نفس مرا از شيطان و هوى در پناه دار و گناهان مرا بيامرز ، و دشمنان مرا منكوب و مخذول گردان ، و فلان مهم مرا بساز و به لطف و مرحمت خود اين نيازمند را بنواز ، چه قدر ايشان نزد تو از آن برتر است كه دعاى كسى كه متوسل بريشان شده باشد رد كنى ، و با او هر چند بد كرده باشد بد كنى . هر جرم و خطا كه از من سر زد و زند * بخشا بقوم پاك ز هر جرم و هر خطا

--> ( 1 ) - رك : بحار الانوار ج 26 ص 93 باب « ان دعاء الانبياء استجيب بالتوسل و استشفاع بهم صلوات اللّه عليهم اجمعين » .