[ متن رسالهء آئينه شاهى ] بسم اللّه الرحمن الرحيم سپاس شايسته و ستايش بايسته سزاوار نثار پروردگارى كه رسوم شرع را مطابق [ مقتضاى ] عقل كامل گردانيد ، و طبع و عادت صاحب عقل كامل را تابع عقل او ساخت . و درود نامعدود بر روان خاتم انبياء و سرور اصفياء كه به كاملتر عقلى و تمامتر شرعى ، به تكميل خلايق پرداخت و بر اهل بيت عصمت و طهارت [ او ] كه فرقهء ناجيه [ ائمه اثنى عشرى ] شيعه را به محبت و طاعت ايشان نواخت . اما بعد : چون خاطر اشرف نواب اقدس اعلى ، اعنى آفتاب فلك سرورى ، و مهر سپهر دين پرورى ، سلاله دودمان مصطفوى و سليل خاندان مرتضوى ، مؤيد بتأييد ربانى « شاه عباس ثانى » - و صل اللّه دولته بدولة القائم سلام اللّه عليه - متوجه شنيدن سخنى چند بود از لطايف معرفت و طرايف حكمت كه روشنى دل و قوت جان را شايد ، و داعى كمترين « محمد بن مرتضى المدعو به محسن » قبل از اين در شناختن نفس ناطقه انسانى و تربيت او به « حكّام » كه وسيله شناخت پروردگار است ، و ربوبيت او در انام ، رساله به زبان تازى [ عربى ] نوشته بود موسوم به « ضياء القلب » رسانيدن مضمون آن را به