2 - آيه شريفه وَ إِنَّهُ لَكِتابٌ عَزِيزٌ لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ . ) « 1 » ( در حقيقت اين كتابى است ، شكست ناپذير كه هيچگونه باطلى نه پيش رو و نه از پشت سر به سراغ آن ، نمىآيد چرا كه از سوى خداوند حكيم و شايسته ستايش ، نازل شده است . ) اين آيه شريفه كه در رابطه با عدم تحريف قرآن ، مورد استناد قرار گرفته دلالت دارد بر اينكه باطل به حريم قرآن ، راه پيدا نمىكند . و امكان ندارد آيات مباركه آن تبديل و تغيير نمايد . بنابر اين ، تحريف كه از مصاديق بارز و آشكار باطل است هرگز به حريم آن راه نخواهد يافت . مرحوم علامه طباطبائى مىفرمايد : ( آمدن باطل بسوى قرآن ، به اين معنى است كه باطل در آن ، راه پيدا كند . يا بعضى از اجزاء آن از بين برود و باطل شود يا همه‌اش ، بطوريكه بعضى از حقائق و معارف حقه آن ، غير حقه شود . و يا بعضى از احكام و شرايع و نيز توابع آن احكام از معارف اخلاقيه و يا همه آنچه كه گفته شد لغو گردد بطوريكه ديگر قابل عمل نباشد ) « 2 » . بنابر اين ، اين آيه كريمه ، منكر ورود باطل به حريم قرآن است . براهين تحريف نشدن قرآن از روايات الف : سنى و شيعه از پيامبر گرامى اسلام ( ص ) و ائمه اطهار ( ع ) به تواتر نقل كرده‌اند كه مسلمانان بايد اخبار و احاديث وارده از آنها را بر كتاب خدا عرضه كنند ، و تنها رواياتى كه مضمون آنها ، موافق و هماهنگ با آيات قرآن بود ، بپذيرند ولى رواياتى كه مخالف قرآن بود رد كنند .

--> ( 1 ) سوره فصلت : آيه 41 - 42 ( 2 ) الميزان عربى ج 17 ص 398 و الميزان فارسى ج : 17 ص 637 چاپ رجاء