37 - صدّق بما سلف من الحقّ ، و اعتبر بما مضى من الدّنيا فإن بعضها يشبه بعضا ، و آخرها لا حق بأوّلها 5850 . 38 - طول الاعتبار يحدو على الاستظهار 6003 . 39 - في كلّ نظرة عبرة 6459 . 40 - في كلّ اعتبار استبصار 6461 . 41 - في تعاقب الأيّام معتبر للأنام 6519 . 42 - فاز من كانت شيمته الاعتبار ، و سجيتّه الاستظهار 6581 . 43 - قد اعتبر من ارتدع 6664 . 44 - قد اعتبر بالباقي من اعتبر بالماضي 6673 . 37 - آنچه را كه از حق گذشته ( مانند حالات انبياء و اولياء و اصفياء و ملوك و جبابره و فراعنه و معصيت كاران كه در حقيقت آنها شكى نيست ) تصديق كن ، و از آنچه از دنيا گذشته عبرت گير ، زيرا كه بعض آنها مانند بعض ديگر است ، و آخر آن به اول آن لا حق مىشود ( يعنى احوال دنيا متشابه خواهد بود ) . 38 - عبرت طولانى گرفتن ( آدمى را ) بر احتياط و پشت محكم نمودن وادار مى سازد . 39 - در هر نگاهى عبرتى است ( تا چه كسى از آن عبرت گيرد ) . 40 - در هر عبرت گرفتنى بينائى است . 41 - در از پى در آمدن روزها و گردش آن عبرت يا محل عبرتى است براى خلائق . 42 - پيروزى يافته كسى كه شيوهء او عبرت گرفتن ، و خوى او پشت قوى كردن ( و احتياط و دور انديشى ) است . 43 - در حقيقت عبرت گرفته كسى كه ( از منهيات و از دنيا ) باز ايستاده است . 44 - در حقيقت به باقى و به آن چه آيد عبرت گيرد كسى كه به گذشته عبرت گرفته