عبد الواحد الآمدى التميمي ( مترجم : شيخ الإسلامى )

870

هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى )

21 - و قال - عليه السلام - في حقّ من أثنى عليه : فتّاح مبهمات دليل فلوات ، دفّاع معضلات 6575 . 22 - خير العباد من إذا أحسن استبشر ، و إذا أساء استغفر 5019 . 23 - عباد مخلوقون اقتدارا ، و مربوبون اقتسارا ، و مقبوضون احتضارا 6310 . 24 - لو أنّ العباد حين جهلوا وقفوا ، لم يكفروا ، و لم يضلّوا 7582 . 25 - إذا أرذل ( أذلّ ) اللّه عبدا حظر عليه العلم 4100 . 21 - حضرت در حق كسى كه بر او ثناء گفته ( و چنان كه در نهج البلاغه خطبه 86 در صفات بندگان محبوب خدا ) فرموده : گشاينده مبهمات و احكام مشكله و معارف معضله است ، راهنماى بيابانها ، دفع كننده و آسان كننده مشكلات خواهد بود . 22 - بهترين بندگان كسى است كه هر گاه نيكى كند شادمان شود ، و چون بدى نمايد طلب آمرزش كند . 23 - ( حضرت در ضمن خطبه 82 نهج البلاغه مشهور به غرّاء مى فرمايد : ) بندگانى هستند آفريده شده ( خدا ) از روى قدرت و توانائى ، و تربيت شدگان ( الهى ) با قهر و غلبه ( بدون دخالت ديگرى ) و قبض روح شدگان به جهت حاضر شدن ( در آن نشأه و اين كه بعضى احتمال داده‌اند كه ممكن است مراد ملائكه يا ائمه باشد احتمال نابجائى خواهد بود ) . 24 - اگر اين كه بندگان زمانى كه نمى دانند ( در صورت جهل و نادانى ) توقف مى كردند ( در اعتقادات انكار نمى كردند و در مشتبهات مى ايستادند ) كافر نگشته و گمراه نمى شدند و يا گمراه نمى كردند . 25 - هرگاه خداوند بنده‌اى را ( از جهت بدى رفتار و كردار ) پست نمايد و يا ذليل كند بر او علم را منع سازد ( چون شايستگى آن را ندارد ) .