عبد الواحد الآمدى التميمي ( مترجم : شيخ الإسلامى )
1366
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى )
15 - من منّ بمعروفه أسقط شكره 8510 . 16 - من منّ بمعروفه فقد كدّر ما صنعه 9116 . 17 - من منّ بإحسانه فكأنهّ لم يحسن 9158 . 18 - من منّ بمعروفه أفسده 9231 . 19 - ما كدّرت الصّنايع به مثل الامتنان 9504 . 20 - ما أهنأ العطاء من منّ به 9535 . 21 - ما أكمل المعروف من منّ به 9568 . 22 - ما هنّأ بمعروفه من كثر امتنانه 9571 . 23 - وزر صدقة المنّان يغلب أجره 10135 . 24 - لا صنيعة للممتنّ 10512 . 15 - هر كه به احسان خود منّت گذارد شكرش را ساقط نموده است ( يعنى ديگر كسى از او تشكر نخواهد نمود ) . 16 - هر كه به احسان كردن خود منتى گذارد ، پس در حقيقت آنچه را كه كرده ( از احسان ) تيره ساخته است . 17 - هركه به احسان كردن خود منّت نهد گويا احسانى ننموده است . 18 - هركه به احسان خود منت گذارد آن را فاسد نموده است . 19 - احسانها به چيزى مانند منّت گذاشتن تيره نخواهد شد . 20 - گوارا ننموده عطا و بخشش را كسى كه به آن منّت گذارد . 21 - احسان را كامل نگردانيده است كسى كه به آن منّت گذارد . 22 - احسانش را گوارا ننموده كسى كه منّت گذاردن او بسيار باشد . 23 - گناه صدقه منّت گذارنده بر اجر او غلبه خواهد نمود ( پس بايد از منّت نهادن گريخت ) . 24 - هيچ احسانى براى منّت گذارنده نيست .