25 - عاقبة الكذب ملامة و ندامة 6332 . 26 - فساد البهاء الكذب 6557 . 27 - و ترك الكذب تشريفا للصّدق 6608 . 28 - قد يكذب الرّجل على نفسه عند شدّة البلاء بما لم يفعله 6693 . 29 - كثرة الكذب توجب الوقيعة 7088 . 30 - كثرة كذب المرء تذهب بهائه 7100 . 31 - كثرة الكذب تفسد الدّين ، و تعظم الوزر 7123 . 32 - ليس الكذب من خلائق الإسلام 7460 . 33 - ما أقبح الكذب بذوي الفضل 9551 . 34 - نكد العلم الكذب ، و نكد الجدّ اللّعب 10000 . 25 - عاقبت دروغ سرزنش و پشيمانى است . 26 - فساد ارزش و بهاء دروغگوئى است . 27 - ( از فرازهاى حكمت 244 نهج البلاغه است ) و ترك دروغ را از جهت شرافت و بلند مرتبه بودن راستى ( واجب كرده تا مردم خود را به دروغ عادت ندهند ) . 28 - گاهى مرد ( آدمى ) بر نفس خود در هنگام سختى بلاء و گرفتارى نسبت به آنچه آن را نكرده دروغ مى گويد ( مثل اقرارهاى دروغ براى خلاصى از كتك و يا تعزير و ترس ) . 29 - دروغ بسيار موجب غيبت و بدگوئى خواهد شد . 30 - بسيارى دروغ مرد ( آدمى ) ارزش و نيكوئى او را مى برد . 31 - دروغ بسيار دين را فاسد كرده ، و وزر و و بال را عظيم مى گرداند . 32 - دروغگوئى از اخلاق اسلام نيست . 33 - چه چيز دروغ را به صاحبان فضيلت زشت ساخته است . 34 - نقص علم دروغگوئى ، و نقص جدّ بازى است ( زيرا وقتى عالم دروغ