21 - ما آمن بما حرمّه القرآن من استحلهّ 9631 . 22 - ما جالس أحد هذا القرآن إلّا قام بزيادة ، أو نقصان ، زيادة في هدي ، أو نقصان في عمى 9680 . 23 - قال في ذكر القرآن : نور لمن استضاء به ، و شاهد لمن خاصم به ، و فلج لمن حاجّ به ، و علم لمن وعى و حكم لمن قضى 9994 . 24 - في وصف القرآن : هو الّذي لا تزيغ به الأهواء ، و لا تلتبس به الشبّه و الآراء 10047 . 25 - في وصف القرآن : هو الفصل ليس بالهزل ، هو النّاطق بسنّة العدل ، 21 - به آنچه قرآن آن را حرام فرموده است ايمان نياورده كسى كه آن را حلال شمارد ( يعنى شخص مسلمان و مؤمن بايد حرام قرآن را حرام و حلال آن را حلال داند ، نه مانند افرادى همچون . . . كه متعه ، و امثال آن را كه قرآن حلال دانسته حرام داند كه آنها اصلا ايمان نياورده‌اند ) . 22 - هيچ كسى از شما با اين قرآن همنشينى نكند جز آنكه بر خيزد با زيادتى و نقصانى زيادتى در هدايت يا كمى و نقصان در كورى ( و ضلالت ) . 23 - ( تتمه كلامى است از خطبه 189 نهج البلاغه با مختصر تفاوتى كه در بارهء عظمت خدا و پيغمبر و قرآن بيان داشته است فرموده ) : نورى است براى كسى كه روشنى جويد به آن ، و گواهى است براى كسى كه دشمنى نمايد به آن ، و پيروزيست براى كسى كه غلبه كند به آن ، و علمى است براى كسى كه نگه دارد ( حقايق و معارف را ) و حكمى است براى كسى كه قضاوت نمايد . 24 - در توصيف قرآن فرموده است : آن چيزيست كه خواهشها بسبب آن به باطل مايل ننموده ، و شبهه‌ها و انديشه‌ها مشتبه نمى گردند ( زيرا كه قرآن در هر باب و در هر موضوعى حق و باطل را از يكديگر جدا سازد ) . 25 - در وصف قرآن فرموده است : آن جدا كننده ( حق از باطل ) و هزل ( و شوخى