53 - الطّمع أحد الّذلّين 1645 . 54 - من لزم الطّمع عدم الورع 8304 . 55 - من اتّخذ الطّمع شعارا جرعّته الخيبة مرارا 8654 . 56 - من حدّث نفسه بكاذب الطّمع كذبّته العطيّة 8731 . 57 - من لم ينزهّ نفسه عن دناءة المطامع فقد أذلّ نفسه ، و هو في الآخرة أذلّ و أخزى 8871 . 58 - قليل الطّمع يفسد كثير الورع 6821 . 59 - كثرة الطّمع عنوان قلّة الورع 7095 . 60 - من ملكه الطّمع ذلّ 7653 . 61 - من لزم الطّمع عدم الورع 8169 . 53 - طمع يكى از دو خوارى است ( يكى ذلت معروف و ديگر ذلت طمع ) . 54 - هر كه ملازم طمع باشد ( و از آن جدا نشود ) پارسائى را دارا نباشد . 55 - هر كه طمع را ( همچون پيراهن تن ) شعار خود قرار دهد تلخى نااميدى او را در كشد ، ( گويا نااميدى جرعهء تلخى را به او دهد ) . 56 - هر كه نفسش را به طمع دروغ ( كه جز طمع به خدا همهء طمعها دروغ است ) حديث كند ( و تلقين نمايد ) عطيهء او را تكذيب خواهد نمود ( يعنى چيزى به دست او نخواهد رسيد و معلوم مىشود خيال باطل بوده است ) . 57 - هر كه نفس خود را از پستى طمعها پاك نسازد در حقيقت نفسش را خوار ساخته و در آخرت او خوارتر و رسواتر خواهد بود . 58 - اندكى از طمع تباه مى سازد بسيار از پارسائى را . 59 - بسيارى طمع نشانهء كمى پارسائى است . 60 - كسى كه طمع مالك او شود ذليل و خوار گردد . 61 - هر كه ملازم طمع باشد ( و از آن جدا نشود ) پارسائى را از دست دهد .