عبد الواحد الآمدى التميمي ( مترجم : شيخ الإسلامى )
1091
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى )
باب الغين المغبة 1 - قليل تحمد مغبتّه خير من كثير تضرّ عاقبته 6742 . المغبوط 1 - المغبوط من قوي يقينه 1286 . 2 - ربّ مغبوط برجاء هو داؤه 5315 . 3 - كم من مغبوط بنعمته و هو في الاخرة من الهالكين 6971 . عاقبت 1 - اندكى كه عاقبت آن نيكوست بهتر از بسيارى است كه سرانجام آن زيان داشته باشد . غبطه خورده 1 - مغبوط ( يعنى كسى كه داراى نعمتى است كه ديگران بر او غبطه خورند ) كسى است كه يقين او قوى باشد ( نه آنكه مال و ثروت دنيائى دارد ) . 2 - بسا كسى كه مردم به فراخى عيش و زندگانى خوب او غبطه خورند آن درد او باشد ( يعنى براى او زيان آور بوده مردم نمى دانند ، مگر هر علم و يا هر منصب و مقام ، و يا هر مال و ثروت و هستى براى انسان سودمند است بسا باشد كه سبب بدبختى طرف گردد ، پس نبايد به آن غبطه خورد ) . 3 - بسا كسى كه مانند نعمت او آرزو شود در صورتى كه او در آخرت از هلاك