32 - ما حفظ غيبك من ذكر عيبك 9703 . 33 - ما ألاك جهدا في النّصيحة من دلّك على عيبك و حفظ غيبك 9704 . 34 - معرفة المرء بعيوبه أنفع المعارف 9848 . 35 - لا تتّبعنّ عيوب النّاس فإنّ لك من عيوبك إن عقلت ما يشغلك أن تعيب أحدا 10295 . 36 - لا تعب غيرك بما تأتيه ، و لا تعاقب ( و لا تعاتب ) غيرك بذنب ترخّص لنفسك فيه 10384 . خويشتن را اصلاح كنيد اما ) در حقيقت شما بر دوستى دنيا و ترك آخرت با هم صاف شده‌ايد ( و صلح كرده‌ايد كه عيوب يكديگر را نگوئيد ، و ممكن است ( ما ) استفهاميه باشد يعنى چه شما را بر اين وا داشته كه منع كند يكى از شما . . . جز ترس ، يعنى ترس را كنار بگذاريد و عيب يكديگر را بگوئيد و بر دوستى دنيا و ترك آخرت متحد نشويد ) . 32 - غياب تو را حفظ نكرده كسى كه ( در غياب تو ) عيب تو را ياد كند . 33 - كوتاهى نكرده و كوشش خود را در نصيحت منع ننموده كسى كه تو را بر عيبت راهنمائى كرده و در غياب تو را حفظ نمايد . 34 - شناخت مرد ( و پى بردن آدمى ) به عيوب خود سودمندترين شناخت هاست ( چون وقتى آدمى عيوب خود را شناخت در صدد اصلاح آن بر آمده در نتيجه انسان صاف و مخلصى خواهد گرديد ) . 35 - هرگز از پى تفحص عيب هاى مردم مرو ، زيرا اگر دريابى براى تو هم از عيب هايت آن اندازه هست كه تو را مشغول سازد از اين كه كسى را عيب كنى . 36 - غير خود را به آنچه خود آن را انجام مى دهى ( از اخلاق بد و كردار ناپسند ) عيب منما ، غير خود را به گناهى كه براى نفس خود در آن رخصت دهى عقاب يا سرزنش مكن .