370 - لا تفتننّكم الدّنيا ، و لا يغلبنّكم الهوى ، و لا يطولنّ عليكم الأمد ، و لا يغرّنّكم الأمل ، فإنّ الأمل ليس من الدّين في شيء 10338 . 371 - لا يكوننّ أفضل ما نلت من دنياك بلوغ لذّة ، و شفاء غيظ ، و ليكن إحياء حقّ ، و إماتة باطل 10355 . 372 - لا تفتننّك دنياك بحسن العواري ، فعوارى الدّنيا ترتجع ، و يبقى عليك ما احتقبته من المحارم 10362 . 373 - لا تغرّنّك العاجلة به زور الملاهي ، فإنّ اللّهو ينقطع ، و يلزمك ما اكتسبت من المآثم 10363 . 374 - لا يحننّ أحدكم حنين الأمة على ما زوي عنه من الدّنيا 10393 . 370 - هرگز شما را دنيا به فتنه نيندازد ، و خواهش غلبه ننمايد ، و پايان يا مدّت از عمر بر شما دراز نكشد ، و اميد شما را فريب ندهد ، پس بدرستى كه اميد و آرزو در چيزى از دين نيست ( و ديندارى اميدهاى دنيوى براى خود قرار نمى دهد ) . 371 - هرگز نبايد افزون ترين چيزى كه از دنيايت به آن مى رسى رسيدن به لذتى و شفاء خشمى باشد ، بلكه بايد احياء حقى و ميراندن باطلى باشد . 372 - هرگز تو را دنيايت به نيكويى عاريت ها به فتنه نيندازد ، چون كه عاريت هاى دنيا پس گرفته مىشود ، و بر تو آنچه از محارم كسب كرده‌اى باقى خواهد ماند . 373 - هرگز عاجله ( دنيا ) تو را به دروغ بازى ( و اسباب لهو لعب كه جز بازى چيزى نيست ) فريب ندهد ، زيرا كه لهو بريده مىشود ، و تو را آنچه از گناهان كسب كرده لازم آيد . ( يعنى بازى خواهد گذشت و عاقبت بد آن كه گناهان باشد براى تو باقى خواهد ماند ) . 374 - هرگز احدى از شما مانند گريه كنيز بر آنچه از دنيا از او دور شده گريه سخت ننمايد .