341 - ما أفسد الدّين كالدّنيا 9476 . 342 - ما بقاء فرع بعد ذهاب أصل 9555 . 343 - ما دنياك الّتي تحبّبت إليك بخير من الآخرة الّتي قبّحها سوء النّظر عندك 9610 . 344 - ما قدّمت من دنياك فلنفسك ، و ما أخّرت منها فللعدوّ 9615 . 345 - ما زاد في الدّنيا نقص في الآخرة 9619 . 346 - ما نقص في الدّنيا زاد في الآخرة 9620 . 347 - ما نلت من دنياك فلا تكثر به فرحا ، و ما فاتك منها فلا تأس عليه در دنيا برسند بايد ترك دنيا كنند ، و گرنه دنيا نخواهد گذاشت به مقامى رسند ) . 341 - چيزى مانند دنيا دين را فاسد نخواهد نمود . 342 - ( اين فراز بعد از فرازهاى ديگريست چنان كه در نهج البلاغه خطبه 145 ذكر گرديده كه آن حضرت در بى وفايى دنيا ايراد فرموده است تا به اينجا كه مى فرمايد : در حقيقت اصول ما پدران و مادران ما كه ما فرع آنها هستيم در گذشتند ، پس ) چگونه فرعى بعد از رفتن اصلش باقى خواهد ماند . 343 - دنيايى كه بسوى تو دوستى مى نمايد ( و نسبت به تو علاقه نشان مىدهد ) از آخرتى كه بدى نظر در نزد تو ( و بدانديشگى تو در باره آن ) آن را زشت گردانيده بهتر نخواهد بود . ( زيرا دنيا تمامش خواب و خيالات و اوهام و آخرت بر عكس آن خواهد بود ) . 344 - آنچه از دنيايت پيش فرستادى براى نفس تست ، و آنچه پس انداختى براى دشمن خود مى باشد . 345 - آنچه ( بشر ) در دنيا زياد نمايد ، در آخرت كم كرده است . 346 - آنچه را كه ( آدمى ) در دنيا كم كند ، در آخرت زياد نمايد . 347 - به آنچه از دنيايت مى رسى زياد خوشحال مباش ، و از آنچه از تو فوت