322 - من أحبّ رفعة الدّنيا و الآخرة فليمقت في الدّنيا الرّفعة 8868 . 323 - من تذلّل لأبناء الدّنيا ، تعرّى من لباس التّقوى 8869 . 324 - من قصّر نظره على أبناء الدّنيا ، عمى عن سبيل الهدى 8870 . 325 - من طلب من الدّنيا شيئا ، فاته من الآخرة أكثر ممّا طلب 8895 . 326 - من طلب الدّنيا به عمل الآخرة ، كان أبعد له ممّا طلب 8901 . 327 - من سخت نفسه عن مواهب الدّنيا ، فقد استكمل العقل 8904 . 328 - من ملك من الدّنيا شيئا ، فاته من الآخرة أكثر ممّا ملك 8908 . نمايد . 322 - هر كه رفعت و بلندى دنيا و آخرت را دوست دارد پس بايد رفعت و بلندى در دنيا را دشمن داشته باشد . 323 - هر كه براى فرزندان دنيا فروتنى كند ، از لباس تقوا برهنه گرديده است . 324 - هر كه نگاه خود را بر فرزندان دنيا مقصور سازد ( و ديده بر آنها دوزد ) از راه رسيدن به حق كور گردد . 325 - هر كه چيزى را از دنيا طلب كند ، بيش از آنچه از دنيا طلب نموده از آخرت او فوت شود . 326 - هر كه به سبب عمل آخرت دنيا را طلب كند ( مثل رياء كه منظور از آن نفع دنيوى باشد ) آن عمل دور تر از آنچه طلب كرده است خواهد بود . ( يعنى به آن نخواهد رسيد ) . 327 - هر كه نفسش بخشش هاى دنيا را ترك نمايد ( و به زخارف آن بى اعتنا باشد ) پس على التحقيق عقل را كامل نموده است . 328 - هر كه مالك چيزى از دنيا شود بيش از آنچه مالك گرديده از آخرت او فوت شود ( مراد ثوابهاى اخروى است كه خداوند در مقابل صبر بر فقر به او مرحمت