289 - لو عقل أهل الدّنيا لخربت الدّنيا 7574 . 290 - لو كانت الدّنيا عند اللّه محمودا لاختصّ بها أوليائه لكنهّ صرف قلوبهم عنها و محا عنهم منها المطامع 7603 . 291 - لو بقيت الدّنيا على أحدكم لم تصل إلى من هي في يديه 7608 . 292 - من ساعي الدّنيا فاتته 7785 . 293 - من قعد عن الدّنيا طلبته 7786 . 294 - من صارع الدّنيا صرعته 7788 . 295 - من عصى الدّنيا أطاعته 7789 . 296 - من أعرض عن الدّنيا أتته 7790 . 289 - اگر اهل دنيا عاقل بودند هر آينه دنيا خراب مى شد ( چون كسى به دنيا مشغول نمى شد در نتيجه نظام آن بهم مى خورد ) . 290 - اگر دنيا در نزد خدا پسنديده بود هر آينه دوستانش را به آن اختصاص مى داد ليكن دلهاى آنان را از آن برگردانيده ، و از آنان مطامع دنيا را محو و نابود كرده است . 291 - اگر دنيا بر احدى از شما باقى مى ماند به كسى كه آن در دستهاى اوست نمى رسيد ( يعنى در دست پيشينيان و پادشاهان مى ماند ) . 292 - هر كه براى دنيا كوشش كند دنيا از دستش برود . 293 - هر كه از دنيا بنشيند ( و در طلب آن نكوشد ) دنيا او را طلب كند ( و بسويش رو آورد ) . 294 - هر كسى با دنيا كشتى گيرد دنيا او را به زمين زند . 295 - هر كه نافرمانى دنيا كند دنيا او را اطاعت كند . 296 - هر كه از دنيا اعراض كند دنيا او را بيابد .