262 - كم ذي أبّهة جعلته الدّنيا حقيرا 6949 . 263 - كم ذي عزّة ردتّه الدّنيا ذليلا 6950 . 264 - كفى مخبرا عمّا بقي من الدّنيا ما مضى منها 7057 . 265 - كثرة الدّنيا قلّة ، و عزّها ذلّة ، و زخارفها مضلّة ، و مواهبها فتنة 7125 . 266 - كن في الدّنيا ببدنك ، و في الآخرة بقلبك و عملك 7164 . 267 - كن آنس ما تكون بالدّنيا أحذر ما تكون منها 7169 . 268 - كونوا عن الدّنيا نزّاها ، و إلى الآخرة ولّاها 7190 . 269 - كونوا ممّن عرف فناء الدّنيا فزهد فيها و علم بقاء الآخرة فعمل لها 7191 . 262 - بسا صاحب عظمت و بزرگى كه دنيا او را كوچك قرار داده است . 263 - بسا صاحب عزتى كه دنيا او را به خوارى برگرداند . 264 - براى آنچه از دنيا باقى مانده به عنوان مخبر آنچه از آن گذشته است كفايت مىكند ( يعنى تمام حالات دنيا يك رقم است پس بايد از دنيا پند گرفت ) . 265 - بسيارى دنيا كمى است ( چون در مقابل بهره اخروى قرار گرفته ) و عزتش ذلت و خوارى ، و زخارف آن گمراه كننده ، و بخششهايش فتنه است . 266 - در دنيا به بدن خود و در آخرت به دل و عملت باش . 267 - ( از نامه‌هاى حضرت است به سلمان فارسى - رحمه اللّه - بعد از آنكه دنيا را به مار مثل مى زند فرازهايى دارد چنان كه در نهج البلاغه كتاب 68 ديده مىشود آن گاه مى فرمايد : ) و هر زمان انس و خوى تو به دنيا بيشتر است از آن هراسان تر باش . 268 - از دنيا پاكان و پاكيزه دامنان ، و بسوى آخرت شيفتگان باشيد . 269 - از كسانى باشيد كه فناء و نيستى دنيا را شناخته پس در آن بى رغبت