فيها لنبتلى بها ، و نعمل فيها لما بعدها 3696 . 98 - إنّ الدّنيا دار مني لها ( منهالها ) الفناء ، و لأهلها منها الجلاء ، و هي حلوة خضرة ، قد عجلت للطّالب ، و التبست بقلب النّاظر ، فارتحلوا عنها بأحسن ما يحضركم من الزّاد ، و لا تسألوا فيها إلّا الكفاف ، و لا تطلبوا منها أكثر من البلاغ 3697 . 99 - إنّ الدّنيا لم تخلق لكم دار مقام ، و لا محلّ قرار ، و إنّما جعلت لكم مجازا لتزوّدوا منها الأعمال الصّالحة لدار القرار ، فكونوا منها على أوفاز ، و لا تخدعنّكم منها العاجلة ، و لا تغرّنّكم فيها الفتنة 3699 . 100 - إنّ الدّنيا لا يسلم منها إلّا بالزّهد فيها ، ابتلي النّاس بها فتنة ، فما نيكوتر است ، و ما براى دنيا آفريده نشده ، و به كوشش از براى آن مأمور نگشته ايم ، و فقط ما در آن گذاشته شده‌ايم تا به وسيله آن آزمايش شده ، و در آن براى ما بعد آن ( قيامت ) عمل نماييم . 98 - براستى كه دنيا سرايى است كه فناء براى آن و جلاء و پراكندگى از آن براى اهل آن مقدّر گشته ، و آن براى راغب شيرين سرسبز است ، بتحقيق براى خواهنده شتاب نموده ، و به قلب نگاه كننده مشتبه شده است ، پس از آن با بهترين آنچه از توشه آماده مى گردد كوچ نماييد ، و در آن بر غير كفاف و آنچه شما را از روزى بس باشد مسئلت ننموده ، و از آن بيش از قدر كفايت طلب منماييد . 99 - براستى كه دنيا براى شما سراى اقامت و جايگاه قرار آفريده نشده است ، همانا برايتان آن گذرگاهى قرار داده شده تا از آن عملهاى پسنديده براى خانه قرار توشه برگيريد ، پس از آن بر حد شتابها بوده گويا سواريد و با سرعت تمام از آن مى گذريد نعمتهاى حاضر آن شما را نفريبد ، و فتنه و آزمايش در آن شما را مغرور نسازد . 100 - براستى كه دنيا احدى از آن سالم نخواهد ماند مگر با بى رغبتى در آن ،