فذكروا ، و حدّثتهم فصدّقوا ، و وعظتهم فاتّعظوا منها الغير و العبر ( بالغير و العبر ) 3689 . 93 - إنّ الدّنيا منتهى بصر الأعمى لا يبصر ممّا ورائها شيئا ، و البصير ينفذها بصره ، و يعلم أنّ الدّار ورائها ، فالبصير منها شاخص ، و الأعمى إليها شاخص ، و البصير منها متزوّد ، و الأعمى لها متزوّد 3690 . 94 - إنّ للدّنيا رجالا لديهم كنوز مذخورة ، مذمومة عندكم مدحورة ، يكشف بهم الدّين ، ككشف أحدكم رأس قدره ، يلوذون كالجراد ، فيهلكون جبابرة البلاد 3691 . متنبه گردد ) شام كرده به عافيت و صبح نموده به مصيبت براى رغبت ، و ترس ، و خوف و دورى كردن ، پس آن را مردانى در بامداد پشيمانى ( قيامت يا همين دنيا وقتى كه انسان پى به بدى عمل خود مى برد پشيمان مىشود ) نكوهش نموده ، و مردان ديگر آن را ستايش نمايند به اين جهت كه ياد آورد ايشان را پس ياد آورده‌اند ( كه دنيا راستى جاى راحتى و سكونت و خوشى و آسايش نيست ) و با آنها سخن گفته پس تصديق نموده ، و آنها را نصيحت كرده پس از آن تغييرها و عبرتها پند گرفته‌اند . 93 - براستى كه دنيا پايان ديد نابيناست ، چيزى را از آنچه در پشت سر آنست نخواهد ديد ، ولى بينا بينشش از آن عبور كرده و مىداند كه سراى پايدار عقب آنست ، پس بينا از آن در گذرد ، و نابينا به سوى آن حركت مىكند ، بينا از آن توشه بر مى گيرد ، و نابينا براى آن توشه تهيه مى نمايد . 94 - بدرستى كه براى دنيا مردانى است كه در نزد آنهاست گنجهاى ذخيره شده ، كه در نزد شما نكوهيده ، رانده شده است ، به وسيله آنها دين گشوده مىشود ، مانند گشودن يكى از شما سر ديگ خود را مثل ملخ فرو گرفته ( با هم متحد گشته ) پس سر كشان شهرها را هلاك مى گردانند ( مرحوم خوانسارى احتمال داده : كه ممكن است مراد حضرت صاحب الزمان - صلوات اللّه و سلامه عليه - و اصحاب آن