78 - إنّ الدّنيا تخلق الأبدان ، و تجدّد الآمال ، و تقرّب المنيّة ، و تباعد الأمنيّة ، كلّما اطمئنّ صاحبها منها إلى سرور أشخصته منها إلى محذور 3675 . 79 - إنّ الدّنيا خيرها زهيد ، و شرّها عتيد ، و لذّتها قليلة و حسرتها طويلة ، تشوب نعيمها ببؤس ، و تقرن سعودها بنحوس و تصل نفعها بضرّ ، و تمزج حلوها بمرّ 3676 . 80 - إنّ الدّنيا غرّارة خدوع ، معطية منوع ، ملبسة نزوع ، لا يدوم رخاؤها ، و لا ينقضي عناؤها ، و لا يركد بلاؤها 3677 . 81 - إنّ الدّنيا كالشّبكة ، تلتفّ على من رغب فيها ، و تتحرّز عمّن أعرض عنها ، فلا تمل إليها بقلبك ، و لا تقبل عليها بوجهك ، فتوقعك في شبكتها ، و تلقيك في هلكتها 3678 . 78 - براستى كه دنيا بدن ها را كهنه كرده ، و اميدها را تازه نموده ، و مرگ را نزديك ساخته ، و آرزوها را دور مى گرداند ، هر زمان كه صاحب آن از آن به شادمانى مطمئن گردد او را به محذورى بر مى انگيزاند . 79 - براستى كه دنيا خيرش كم ، و شرش آماده ، و لذّتش قليل ، و حسرتش دراز است ، نعمت خود را به سختى آميخته ، و سعدهايش را به نحسها همراه ساخته ، و نفعش را به ضرر پيوند نموده ، و شيرينى خود را به تلخى آميخته مى سازد . 80 - براستى كه دنيا بسيار فريب دهنده بسيار مكار است ، بخشنده منع كننده ، پوشاننده بر كننده بوده ، فراخى عيش آن هميشگى نبوده ، و رنجش بسر نمى آيد ، و بلايش نخواهد ايستاد . 81 - براستى كه دنيا همچون دامى است ، بر كسى كه در آن رغبت نمايد پيچيده شده ، و از كسى كه از آن در گذرد باز مى ايستد ، پس ميل قلبى به سوى آن نداشته ، و به روى خود بر آن رو مياور ، پس تو را در دام خود انداخته ، و تو را در