28 - من أمارات الخير الكفّ عن الأذى 9330 . 29 - ما خير بعده النّار بخير 9496 . 30 - لا تعدّنّ شرّا ما أدركت به خيرا 10185 . 31 - لا تعمل شيئا من الخير رياء ، و لا تتركه حياء 10254 . 32 - لا يقولنّ أحدكم إنّ أحدا أولى بفعل الخير منّي فيكون و اللّه كذلك ، إنّ للخير و الشّرّ أهلا فمهما تركتموه كفاكموه أهله 10391 . 33 - ما قدمّته من خير فعند من لا يبخش الثّواب ، و ما ارتكبته من شرّ گردد . 28 - از نشانه‌هاى خير است باز ايستادن از اذيّت و آزار ( چه نسبت به انسانها و چه نسبت به غير آنها ) . 29 - خيرى كه بعد از آن دوزخ باشد خير نيست ( بلكه شر محض است ممكن است مقصود نعمتهايى باشد كه آدمى را به جهنم مى رساند و مردم آن را خير به حساب آورند ) . 30 - چيزى را كه به وسيله آن خير را به دست آورى شر مشمار ( مانند بلايى كه موجب اجر و ثواب است ) . 31 - از خير چيزى را از براى ريا ( و خوشنودى مردم ) عمل مكن ( چون شرك به خداست ) و آن را از جهت شرم و حياء ( كه از كردن آن خجلت بكشى ) ترك منما ( زيرا آدمى بايد خدا را در نظر گيرد سرزنش مردم و ايراد آنان حكم را تغيير نمى دهد ) . 32 - ( از فرازهاى حكمت 414 نهج البلاغه است كه در آن فرموده : كار خير را انجام دهيد و چيزى از آن را كوچك مشماريد زيرا كوچك آن بزرگ و اندك آن بسيار است آن گاه فرموده : ) هرگز احدى از شما نگويد : به راستى ديگرى به كار خير از من سزاوارتر است ، پس به خدا سوگند چنين باشد ، به راستى كه براى خير و شر اهلى است ، هرگاه شما آن را ترك كنيد اهلش آن را كفايت خواهد نمود . 33 - آنچه از خير پيش فرستاده‌اى در نزد كسى ( خدا ) است كه كم نمى گذارد