220 - لا تضعنّ معروفك عند غير عروف ( معروف ) 10172 . 221 - لا تصطنع من يكفر برّك 10210 . 222 - لا تمنعنّ المعروف ، و إن لم تجد عروفا 10219 . 223 - لا تستحي من إعطاء القليل ، فإنّ الحرمان أقلّ منه 10263 . 224 - لا تستكثرنّ الكثير من نوالك ، فإنّك أكثر منه 10264 . 225 - لا تمتنعنّ من فعل المعروف و الإحسان فتسلب الإمكان 10291 . 226 - لا تؤخّر إنالة المحتاج إلى غد ، فإنّك لا تدري ما يعرض لك و له في غد 10364 . 227 - لا يكوننّ أخوك على الإساءة إليك أقوى منك على 220 - احسان خود را در نزد غير شناسا ( و كسى كه قدر احسان را نداند ) مگذار . 221 - به كسى كه احسان تو را كفران مىكند احسان مكن . 222 - احسان را هرگز منع مكن ، گر چه اهل معروفى را ( كه قدر احسان را بداند ) نيابى . 223 - از عطا و بخشش كم شرم مكن ، زيرا كه محروميت كمتر از آنست . 224 - بسيار از بخشش خود را بسيار مشمار ، زيرا كه ( شرافت و منزلت و آقائى ) تو بيشتر از آنست . 225 - از انجام دادن كار نيك و احسان هرگز امتناع مورز پس از توانائى سلب شوى ( و قدرت از تو سلب گردد ) . 226 - بخشش به محتاج را به سوى فردا پس مينداز ، زيرا كه تو نمى دانى چه بر تو و بر او در فردا عارض خواهد شد ( كه در نتيجه با تأخير از احسان و عطا محروم مانى ) . 227 - هرگز نبايد برادر تو بر بدى به سويت قوى تر از تو باشد بر احسان .