113 - جحود الإحسان يوجب الحرمان 4899 . 114 - خير المعروف ما أصيب به الأبرار 4983 . 115 - خير المعروف ما لم يتقدمّه المطل ، و لم يتبعه المنّ 4999 . 116 - خير العطاء ما كان عن غير طلب 5037 . 117 - خذ على عدوّك بالفضل ، فإنهّ أحد الظّفرين 5038 . 118 - ذو الإفضال مشكور السّيادة 5194 . 119 - ذو المعروف محمود العادة 5195 . 120 - رأس الإحسان الإحسان إلى المؤمنين 5229 . 113 - انكار احسان موجب محروميّت خواهد شد . ( يعنى باعث خواهد شد كه ديگر احسان كننده احسان ننمايد ) . 114 - بهترين احسان آنست كه به نيكو كاران رسد . 115 - بهترين احسان آنست كه پس انداختن آن را پيشى نگرفته باشد ( كه وعده كند و تأخير اندازد ) ، و دنبال در نيايد او را منّتى . 116 - بهترين بخشش آنست كه ابتدائى و بدون طلب و تقاضا باشد . 117 - بر دشمن خود با احسان غلبه نما ، زيرا آن يكى از دو پيروزيست . ( يعنى بر دشمن از دو طريق مى توان پيروز شد ، يكى با قهر و غلبه و ديگر با احسان ، و شكى نيست در اين كه اين طريق آسان تر است ) . 118 - صاحب احسان سپاسگزارى شده به بزرگى است ( يعنى مردم او را ببزرگى و جلالت شكر كنند ) . 119 - صاحب بخشش ستوده عادت است . ( يعنى عادتا از او تشكر شود و او را بستايند ) . 120 - سر احسان احسان كردن به مؤمنان است .