عبد الواحد الآمدى التميمي ( مترجم : شيخ الإسلامى )

281

هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى )

98 - بالإحسان تملك الأحرار 4330 . 99 - بالإحسان و تغمّد الذّنوب بالغفران يعظم المجد 4336 . 100 - بالإحسان تسترقّ الرّقاب 4353 . 101 - بذل العطاء زكات النّعماء 4438 . 102 - بذل اليد بالعطيّة أجمل منقبة ، و أفضل سجيّة 4445 . 103 - بسط اليد بالعطاء يجزل الأجر ، و يضاعف الجزاء 4456 . 104 - تعجيل المعروف ملاك المعروف 4469 . 105 - تضييع المعروف وضعه في غير عروف 4470 . 98 - به وسيله احسان آزادگان بنده مى شوند . 99 - به واسطه احسان و پوشيدن گناهان به عفو و بخشش مجد و بزرگى عظمت پيدا مىكند . 100 - به وسيله احسان گردنها بنده مى شوند . ( يعنى كسانى كه به آنها احسان شده در فرمان احسان كننده در آيند گويا بنده زر خريد آنانند . 101 - دادن عطا زكات نعمت است . ( يعنى با بخشش نعمت زياد و پاكيزه خواهد شد ) . 102 - بذل يد و يا به كار انداختن آن به بخشش زيباترين منقبت و افزون ترين خصلت است . 103 - گشودن دست به بخشش مزد را بسيار گردانده ، و پاداش را افزون مى سازد . 104 - در احسان شتاب نمودن ملاك احسان است ( زيرا در تأخير آن رنج متوقع احسان بوده و از طرفى امكان دارد آفتى رسد و آدمى را محروم سازد ) . 105 - ضايع كردن احسان گذاشتن آنست در حق غير كسى كه بشناسد ( حق احسان را ) .