عبد الواحد الآمدى التميمي ( مترجم : شيخ الإسلامى )

104

هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى )

89 - من كثر مناه قلّ رضاه 7886 . 90 - من طال أمله ساء عمله 7908 . 91 - من اغترّ بالأمل خدعه 7995 . 92 - من غرتّه الأمانيّ كذبّته الآجال 8112 . 93 - من بلغ غاية أمله فليتوقّع حلول أجله 8288 . 94 - من تبع مناه ، كثر عناؤه 8449 . 95 - من جرى في ميدان أمله ، عثر بأجله 8598 . 96 - من كثر مناه ، كثر عناؤه 8603 . 97 - من أمّل ما لا يمكن ، طال ترقبّه 8696 . مىكند زود رسيده است ) . 89 - هر كه اميدهاى او بسيار باشد خوشنودى او ( نسبت ببهره و نصيب ) كم باشد . 90 - هر كه اميدش طولانى باشد عملش بد باشد ( زيرا كار كرد او در مسير اميد و آرزويش است ) . 91 - هر كه به اميد مغرور گردد او را فريب دهد . 92 - هر كه اميدها او را فريب دهد اجل ها او را تكذيب كند ( يعنى نمى گذارد كه به اميدش رسد پس گويا او را تكذيب نموده است . 93 - هر كه به نهايت اميد خود رسد پس بايد متوقع و منتظر فرارسيدن اجل خود باشد ( خيال نكند پس بر خر مراد سوار است ، نه مرگ اميد را به هم زند ) . 94 - هر كه پيروى آرزوى خود كند رنج و زحمت او بسيار باشد . 95 - هر كه در ميدان اميد خود روان شود ( و در رسيدن به آن كوشش نمايد ) يك بار برو در افتد به وسيله مرگش . 96 - هر كه اميدش بسيار باشد رنج و زحمت او بسيار باشد . 97 - هر كس چيز غير ممكنى را اميد داشته باشد انتظارش به درازا كشد ( يعنى