الخير و مضيّع خصلة ، و منهم المنكر بقلبه و التّارك بلسانه و يده ، فذلك مضيّع أشرف الخصلتين من الثّلاث و متمسّك بواحدة ، و منهم تارك لإنكار المنكر بقلبه و لسانه و يده فذلك ميّت الأحياء « و ما أعمال البرّ كلّها و الجهاد في سبيل اللّه عند الأمر بالمعروف و النّهى عن المنكر إلّا كنفثة في بحر لجّيّ ، و انّ الأمر بالمعروف و النّهى عن المنكر لا يقرّبان من أجل ، و لا ينقصان من رزق و أفضل من ذلك كلهّ كلمة عدل عند إمام جائر » 6606 . 9 - و الأمر بالمعروف مصلحة للعوامّ ، و النّهى عن المنكر ردعا للسّفهاء 6618 . 10 - كن بالمعروف آمرا ، و عن المنكر ناهيا ، و لمن قطعك واصلا ، خوبى چنگ زده ، و ضايع كننده يك خصلت اند ، و بعض آنان به دل خود منكر و به زبان و دست خويش ترك كننده است ، اين دسته شريف ترين دو خصلت را از سه خصلت ضايع كننده است ( شريف تر بودن آن بدين جهت است كه پيدايش معروف و ترك منكر با اين دو تحقق پيدا مىكند ، به علاوه رنج و زحمت با اين دو خصلت پديدار گشته به خلاف دل كه داراى رنج و تعبى نيست ) و بيكى متمسك گشته و بعض از آنها تارك انكار منكر است هم با دل و هم با زبان و دست خود اين دسته مرده زندگانست . 9 - ( از جمله فرازهاى حكمت 244 نهج البلاغه است ) و امر به معروف را ( واجب كرده ) به جهت مصلحت عوام ( و اكثر مردم كه از احكام بى خبر و نسبت به آن بى تفاوت بلكه بى اعتنااند ) و نهى از منكر را از براى بازداشتن سفيهان ( جاهلان احمق و يا كم عقل ) . 10 - به معروف امر كننده ، و از منكر نهى كننده ، و در مقابل كسى كه از تو

--> ( 1 ) نهج البلاغة باب الحكم و المواعظ 366 .