نشان مىدهد و از ناپايدارى دنيا سخن مى گويد و دلهاى خفته را بيدار مىكند و با گفتارى قاطع چنين مى فرمايد : اى بندگان خدا ، شما را سفارش مى كنم كه دنيا را واگذاريد زيرا او شما را واخواهد گذاشت هر چند دورى او را دوست نداشته باشيد و پيكرهايتان را خواهد پوساند اگر چه بخواهيد هميشه تازه بمانيد ، شما بمانند مسافرى هستيد كه راهى را مى پيمائيد و گمان مى بريد كه بپايانش مى رسيد و مقصدى را در مى يابيد ولى در همين تلاش هستيد كه ناگهان مرگ را درمى يابيد پس به پيروزيها و نازشهاى دنيائى دل نبنديد و بزيورها و بهره‌هايش شادمان نباشيد و از گرفتاريها و ناگواريهايش بزارى و لابه نيفتيد ، زيرا چيرگى و بالندگيش پايان مى يابد و زيبائى و نعمتش پايدار نمى ماند و سختى و دردهايش هميشگى نيست هر روزگارى در اين دنيا گذرا و هر زنده‌اى در آن ناپايدار است ، آيا آثار گذشتگان براى شما پندى كوبنده نيست و سرنوشت پدرانتان بشما اندرز و عبرتى و بينشى نمى دهد اگر بينديشيد و خرد را به كار بريد آيا نمى بينيد كه گذشتگان بازنگشتند و حاضران باقى نمى مانند آيا نمى بينيد كه مردم دنيا شبانه‌روزها را با حالتى گوناگون سپرى ميكنند برخى مى ميرند و بعضى بر آنها مى گريند و بعضى بيمارند و برخى از آنها عيادت مى كنند و عده‌اى در بستر مرگ جان مى دهند مردم در جستجوى دنيايند و مرگ بدنبال آنهاست ، مردم از سرنوشت