ليست هاى حقوق را وارسى مىكند و ببرادرش يك درهم اضافى و يك صاع گندم هم نمى پردازد و بنماينده‌اش كه پول بيت المال را بالا كشيده نامه مى نويسد و مى گويد اگر پولها را پس ندهى با شمشيرم ترا مى زنم و به آن كس كه از دنيا بدگوئى مىكند مى تازد و او را سرزنش مىكند و بعد بستايش دنيا مى پردازد و مى فرمايد : ( دنيا سراى راستى است براى آن كس كه گفتارش را باور دارد ، خانهء تندرستى است براى آن كس كه واقعيت آن را دريابد و جهان بى نيازى است براى آن كس كه از آن توشه برگيرد و سراى پند است براى پند گيران ، دنيا پرستشگاه دوستان خدا و نمازگاه فرشتگان و فرودگاه الهام خداوند و بازار سوداگرى دوستان خداست كه از آن رحمت خدا را بدست آورند و بهشت جاويد را به اختيار گيرند ، پس چه كسى تواند از دنيا بدگوئى كند ) پس دنيا ، پيش در آمد آخرتست و اين دو را هرگز از هم جدائى نيست و تا در دنيا نكوشيم و بشايستگى تلاش نكنيم و بتكامل نپردازيم در ديگر سراى سودى و حياتى نخواهيم داشت ، دنيا سراى آزمايش است و سكوى پرتاب و پرواز به اوج كمال و ابديت و نردبان معراج بپايگاه پاكى و آسايش و آرامش و پروازگاه روحانى بفراخناى پرصفاى لقاى خداوندى ، بازارى است كه سوداگران با ايمان با پرداخت نيروهاى راستين و دريافت علم و ايمان و به كار انداختن توانهاى

--> ( 1 ) - خطبهء 126 نهج البلاغه