جلد هفتم ادامه نامه‌هاى اميرالمؤمنين بسم الله الرحمن الرحيم الحمد لله الواحد العدل نامه ( 29 ) از نامه‌هاى آن حضرت به مردم بصره نامه با اين عبارت شروع مىشود : و قد كان من انتشار حبلكم و شقاقكم ما لم تغبوا عنه » « همانا موضوع گسستن ريسمان طاعت و ستيز شما چيزى است كه از آن نمى توانيد غافل باشيد . » در اين نامه ، ابن ابى الحديد پس از توضيح لغات و اصطلاحات نكته‌اى در بارهء سخنرانى مشهور زياد بن ابيه در بصره آورده است كه ترجمهء آن نشان دهندهء ستيز او با راه و شيوه على عليه السلام است . مى گويد ، زياد در آن خطبهء خود گفت : « به خدا سوگند بى گناه را به گناه گنهكار و نيكوكار را در قبال فرو مايه و پدر را به گناه پسر و همسايه را به گناه همسايه فرو خواهم گرفت ، مگر اينكه تسليم فرمان من شويد . » ابو بلال مرداس بن اديه كه در آن هنگام پيرى سالخورده بود برخاست و با صداى لرزان و آهسته گفت : اى امير خداوند بر خلاف آنچه تو گفتى به ما خبر داده است و بر خلاف حكم تو حكم كرده و فرموده