ولى انتقام و نقمت باقى است . ابن ديزيل همچنين مى گويد : عبد اللّه بن عمر ، از قول عمرو بن محمد ، از اسباط ، از سدى ، از ابو المنهال ، از ابو هريره نقل مىكند كه مى گفته است : پيامبر ( ص ) فرموده‌اند : از خداى خود براى امتم سه چيز مسئلت كردم ، دو چيز آن را به من ارزانى فرمود و يكى را از من بازداشت . از خداوند خواستم كه امت من همگى و يكباره كافر نشوند كه اين استدعا را پذيرفت . از خداوند خواستم كه آنان را با عذابهايى كه امتهاى ديگر را عذاب نموده است عذاب نكند و اين را هم به من عطا فرمود . از خداوند مسئلت كردم كه جنگ و درگيرى ميان ايشان نباشد كه اين را نپذيرفت و از من باز داشت . ابن ديزيل همچنين از يحيى بن عبد اللّه كرابيسى ، از ابو كريب ، از ابو معاويه ، از عمار بن زريق ، از عمار دهنى ، از سالم بن ابى الجعد نقل مىكند كه مى گفته است مردى نزد عبد اللّه بن مسعود آمد و گفت : خداوند متعال از اينكه به ما ظلم كند ما را در امان قرار داده است ، ولى از اينكه گرفتار فتنه كند امان نداده است . بنابراين اگر فتنه‌يى پيش آيد به نظر تو چگونه رفتار كنم ابن مسعود به او گفت : در آن حال به كتاب خداوند پناه ببر . آن مرد گفت : اگر چنان شد كه هر يك از دو طرف فتنه مردم را به كتاب خدا فرا خواندند چه كنم ابن مسعود گفت : از رسول خدا ( ص ) شنيدم كه مى فرمود : « چون ميان مردم اختلاف پديد آيد ، پسر سميه همراه حق است » يعنى عمار . همچنين ابن ديزيل از يحيى بن زكريا ، از على بن قاسم ، از سعيد بن طارق ، از عثمان بن قاسم ، از زيد بن ارقم نقل مىكند كه مى گفته است پيامبر ( ص ) فرمودند : « آيا مى خواهيد شما را به كسى راهنمايى كنم كه تا هر گاه كه به او توجه داشته باشيد هرگز هلاك نخواهيد شد همانا ولى شما خداوند است و به درستى كه امام شما على بن ابى طالب مى باشد ، خيرخواه او باشيد و او را تصديق كنيد كه جبريل اين موضوع را به من خبر داده است . » اگر بگويى اين حديث ، نص صريح در امامت است و معتزله در اين باره چه مى كنند مى گويم [ ابن ابى الحديد ] : ممكن و جايز است كه پيامبر ( ص ) اراده فرموده باشد