نعمتها بشما رسيد پس باز ماندهء آن را با كمى شكر و سپاس دور نسازيد ( به اندك نعمتى كه رسيديد سپاسگزارى كنيد تا به بسيارى از آن برسيد ، خداوند در قرآن كريم س 14 ى 7 مى فرمايد : وَ إِذْ تَأَذَّنَ ، رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَ لَئِنْ يعنى اگر شكر نعمت بجا آوريد نعمت را براى شما مى افزايم ، و اگر ناسپاسى كنيد هر آينه عذاب من سخت است « كه گرفتار آن خواهيد شد » ) . 14 - امام عليه السلام ( در اينكه خداوند بى ياران را كمك مىكند ) فرموده است : 1 - كسى را كه خويشان بسيار نزديك ( مانند برادر و عمو و دائى ) رها كنند بيگانهء بسيار دور براى ( يارى و كمك ) او خواهد رسيد ( خداوند كسانى را مى گمارد كه او را تنها نگذارند ) . 15 - امام عليه السلام ( در بارهء گرفتاران ) فرموده است : 1 - هر گرفتار فتنه و بلائى را نبايد سرزنش نمود ( زيرا بسا شخص از روى اضطرار و ناچارى گرفتار شده پس سرزنش نمودن او روا نبود چون سودى ندارد ، بلكه بايستى او را كمك و يارى نمود يا در باره‌اش دعا كرد تا از آن رهائى يابد ) . 16 - امام عليه السلام ( در اعتماد نداشتن بتدبير و پايان بينى ) فرموده است : 1 - كارها رام و پيرو احكام قضا و قدر است بطوريكه ( گاهى ) تباهى در تدبير و پايان بينى مى باشد ( چون انسان بمصالح و مفاسد و اسرار و رازهاى قضاء و قدر آگاه نيست نبايستى بتدبير و انديشهء خود دلبستگى داشته باشد چه بسا تدبير و انديشه سبب تباهى مى گردد ) .