( دوم ) به پنهان داشتن آن تا ( هنگام پاداش ) آشكار شود ( سوم ) بشتاب در انجام آن تا ( براى خواهنده ) گوارا باشد . 98 - امام عليه السلام ( در بارهء بعض پيش آمدها ) فرموده است : 1 - روزگارى براى مردم خواهد آمد كه در آن مقرّب نيست مگر سخن چين نزد پادشاه ، و زيرك خوانده نشود مگر بدكار دروغگو ، و ناتوان نشمارند مگر شخص با انصاف درستكار را ، 2 - در آن زمان صدقه و انفاق در راه خدا را غرامت و تاوان ( مالى كه به اكراه مى دهند ) مى شمارند ، و صلهء رحم و آمد و شد با خويشان را منّت مى نهند ( مثلا مى گويد من هستم كه چنين و چنان كردم ) و بندگى خدا را سبب فزونى بر مردم مى دانند پس ( نتيجهء اين كردارهاى زشت آنست كه ) در آن هنگام پادشاه ( در فرمانروايى ) به مشورت و كنگاش با كنيزان ( زنهاى بى سر و پا ) و حكمرانى كودكان ( جوانان شهوتران بى تجربه ) و انديشهء خواجه سراها ( مردان نالائق و پست ) مى باشد ( ابن ابى الحديد در شرح خود در اينجا مى نويسد : فرمايش امام عليه السّلام از جملهء اخبار غيبىّ و يكى از آيات و معجزاتى است كه اختصاص به آن حضرت دارد ) . 99 - و جامهء كهنهء وصله دارى بر تن امام ( عليه السلام ) ديدند پس در بارهء آن با آن حضرت گفتگو شد