91 - از امام عليه السلام پرسيدند كه خير و نيكى چيست آن حضرت ( در تفسير آن ) فرمود : 1 - خير و نيكى آن نيست كه دارائى و فرزندت بسيار گردد ، بلكه خير آنست كه دانشت افزون و حلم و بردباريت بزرگ شود ، و بر اثر اطاعت و بندگى پروردگارت بمردم سرفرازى كنى ، پس اگر نيكى كردى خدا را سپاسگزارى ، و اگر بد كردى از خدا آمرزش بخواهى ، 2 - و در دنيا خير و نيكى نيست مگر براى دو مرد : مرديكه گناهان بجا آورده را به توبه تلافى نمايد ، و مرديكه در كارهاى خدا پسند بشتابد ( هر چند اندك باشد ) 3 - و كارى كه با تقوى و پرهيزكارى انجام گيرد اندك نيست ، و چگونه عملى كه مقبول و پذيرفته مىشود اندك مى باشد 92 - امام عليه السلام ( در فضيلت طاعت و بندگى ) فرموده است : 1 - شايسته‌تر و نزديكتر مردم به پيغمبران داناترين ايشانند به آنچه را كه آنان ( از جانب حقّ تعالى ) آورده‌اند ( زيرا شايستگى و نزديكى به پيغمبران بر اثر طاعت و بندگى است و طاعت و بندگى بر اثر دانستن احكام است كه ايشان از جانب خداوند آورده‌اند ) پس امام عليه السّلام ( اين آيه س 3 ى 68 را ) خواند : إِنَّ أَوْلَى النّاسِ بِإِبْراهِيمَ لَلَّذِينَ اتبَّعَوُهُ وَ هذَا النَّبِيُّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا يعنى نزديكترين مردم به ابراهيم آنانند كه او و اين پيغمبر ( حضرت مصطفى صلّى اللّه عليه و آله ) و كسانى كه ( به آن بزرگوار ) ايمان آورده و گرويدند را پيروى نمودند ، پس فرمود : 2 - دوست محمّد كسى است كه خدا را فرمان برد اگر چه خويشاوندى او