در اين باب ( جزء ) گرد آورده شده از حكمتها و پندهاى امير المؤمنين عليه السّلام ، و به آن ضميمه مىشود بعضى پاسخهاى پرسشهايى كه از آن بزرگوار شده از سخن كوتاه كه در بارهء آنچه منظورش بوده بيان فرموده . 1 - امام عليه السلام ( در بارهء رفتار با فتنه جويان ) فرموده است : 1 - در زمان فتنه و تباهكارى مانند ابن اللّبون ( بچه شتر نر كه دو سالش تمام شده و مادرش بچه‌اى را كه پس از آن زائيده شير مىدهد ) باش كه نه پشت ( توانائى ) دارد تا بر آن سوار شوند ، و نه پستانى كه از آن شير دوشند ( هنگام فتنه و تباهكارى طورى رفتار كن كه فتنه جويان در جان و مال تو طمع نكنند ولى اين وقتى است كه جنگ و زد و خورد بين دو رئيس و پيشواى گمراه و گمراه كننده باشد مانند فتنهء عبد الملك و ابن زبير و فتنهء حجّاج ابن اشعث ، و امّا هنگامى كه يكى از آنها بر حقّ و ديگرى بر باطل بود فتنه نيست مانند جنگ جمل و صفّين كه واجب است همراهى صاحب حقّ و بذل جان و مال در راه او ) .