ديده و نتائج كردارشان را آزموده پس در كار مبدأ و معاد بر يقين و باور ) است . 4 - و عدل از آنها بر چهار گونه است : دقّت در فهميدن درست ، رسيدن به حقيقت دانائى ، حكم نيكو ، استوار داشتن بردبارى ، پس هر كه دقّت كرد و درست بفهميد حقيقت دانايى را دريافت و هر كه حقيقت دانايى را يافت از روى قواعد دين حكم نيكو صادر كرد ، و هر كه بردبار بود در كار خود كوتاهى نكرده است و در بين مردم خوشنام زندگى كند . 5 - و جهاد از آنها بر چهار گونه است : امر بمعروف ، نهى از منكر ، راستى در گفتار ، دشمنى با بدكاران ، پس هر كه امر بمعروف ( كار شايسته ) كند مؤمنين را همراهى كرده و ايشان را توانا گرداند ، و هر كه نهى از منكر ( ناپسنديده ) نمايد بينى منافقين و دو روها را به خاك ماليده ، و هر كه در گفتار راستگو باشد آنچه بر او بوده بجا آورده ، و هر كه با بدكاران دشمنى نمود و براى خدا خشمناك گرديد خدا براى او ( بر آنها ) بخشم آيد و در روز رستخيز او را خوشنود ( از رحمتش بهره‌مند ) مى گرداند . قسمت دوم حكمت 6 - و كفر بر چهار ستون استوار است : كنجكاوى ( بى جا كه از وسوسهء نادرست و از اندازهء عقل و خرد بيرون باشد ) مكابره و زد و خورد نمودن ( كه آن در حدّ افراط يعنى تجاوز از حقّ است ) دست كشيدن از حقّ ( كه آن در حدّ تفريط يعنى كوتاهى از حقّ است ) دشمنى و زير بار حقّ نرفتن ، پس كسى كه كنجكاوى ( بى جا ) كند در راه راست قدم ننهاده ، و كسى كه بر اثر نادانى بسيار مكابره و زد و خورد نمايد كورى و نابينايى او از حقّ هميشگى است ، و كسى كه از حقّ دست بكشد شايستگى نزد او زشت و زشتى و ناپسندى نيكو گردد ، و به مستى گمراهى