خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : فيض الاسلام )

1097

نهج البلاغة ( فارسى )

دراز باشد ( سختى را بر خود هموار نموده شكيبائى از دست نمى دهيم هر چند به طول انجامد . سيّد رضىّ « رحمه اللّه » فرمايد : ) اين فرمايش از فرمايشهايى است كه با دقّت و تأمّل فهميده مىشود و رسا است ، و معنى آن اينست كه اگر حقّ ما را ندهند در سختى بوده و خواريم ، و اين براى آنست كه رديف يعنى آنكه پشت سر سوار مىشود مانند بنده و اسير و كسى كه در مرتبهء ايشان است بر كفل شتر سوار مىشود ( خلاصه مراد از اينكه امام عليه السّلام فرموده است اگر حقّ ما را ندهند بر كفل شترها سوار مى شويم آنست كه مانند رديف در رنج و سختى مى مانيم ، و ممكن است فرمايش امام عليه السّلام را اين طور ترجمه نمود كه از بيان سيّد « عليه الرّحمة » درستتر يا رساتر باشد : خلافت بهرهء ما است اگر آن را بما دادند خواهيم گرفت و اگر ندادند بر كفل شترها سوار شده هرگز دست بر نداشته مهار شتر را يك باره بدست غصب كنندگان نمى سپاريم هر چند به طول انجامد ، و دور نيست امام عليه السّلام اين سخن را در روز سقيفه يا در آن ايّام فرموده باشد ) . 22 - امام عليه السلام ( در ترغيب به كردار نيكو ) فرموده است : 1 - هر كه كردارش او را كند گرداند ( عبادت و بندگى نكرده كار نيكو انجام ندهد ) مقام و منزلتش او را تند نمى گرداند ( حسب و بزرگى ظاهرى مقام دنيا و آخرتى به او نمى دهد چون مقام و منزلت عارضى است و اثر كردار نيكو ذاتىّ است و از بين نمى رود ) . 23 - امام عليه السلام ( در سفارش ستمديدگان و افسردگان ) فرموده است : 1 - از كفّارات ( سبب هاى آمرزش ) گناهان بزرگ داد رسى ستمديده و شاد نمودن غمگين است ( چون گناهكار بر اثر گناه خاطرها را اندوهگين نموده جا دارد كه دلهاى افسرده را شاد نمايد تا خدا از او در گذرد ) .