بجا آور تا حقّ خدا را در مال او بستانى . 5 و شتر پير از كار افتاده و ( دست و پا ) شكسته و عيب دار ( يك چشم و مانند آن ) را ( بابت زكات ) مگير ( ابن ميثم « رحمه اللّه » از قطب الدّين راوندىّ « ابو الحسين سعد ابن هبة اللّه ابن الحسن از بزرگان علماى اماميهّ و نويسندهء كتابهاى بسيار از آن جمله كتاب منهاج البراعة در شرح بر نهج البلاغه كه از اهل راوند « قريه‌اى بين كاشان و اصفهان » بوده و قبر او در قم جانب شرقىّ حرم حضرت معصومه عليها السّلام مى باشد » نقل نموده كه فرموده : ظاهر فرمايش امام عليه السّلام آنست كه آن حضرت امر مى فرمايد به جدا كردن عيب دار پيش از آنكه آن را به دو بخش قسمت نمايد ) و ( چون آنها را بابت زكات دريافت نمودى ) امين قرار مده بر آنها مگر كسى را كه بدين او اطمينان داشته باشى ( باور داشته باشى كه در گفتار و كردار طبق دستور دين رفتار مى نمايد ) در حالى كه بمال مسلمانان درستكار باشد تا آنكه آن را به فرمانروايشان برساند ، و او بين آنان پخش نمايد ، و بر آنها نگهدار مگردان مگر درستكار و مهربان كه درشتى نكرده به سختى نراند و نرنجاند و خسته نگرداند ، 6 پس آنچه نزد تو گرد آيد زود بسوى ما فرست تا آن را به جائى كه خداوند امر فرموده صرف نماييم ، و چون آنها را امين تو ( براى آوردن نزد ما ) گرفت به او سفارش كن كه بين شتر و بچهّء شير خواره‌اش جدائى نيندازد ، و شيرش را بسيار ندوشد كه به بچهّ‌اش زيان رساند ، و با سوارى آن را خسته و وامانده نسازد ، و در دوشيدن ، و سوارى بين آن و شترهاى ديگر برابر رفتار نمايد ( نه آنكه شير يكى را دوشيده همهء راه را بر يكى سوار شود ) 7 و بايد آسايش خسته را فراهم ساخته آن را كه پايش سوده و از رفتن ناتوان گرديده به آرامش و آهسته براند ، و آنها را به بركه‌ها و آبگاههائى وارد سازد كه شترها بر آنها مى گذرند ، و آنها را از زمين گياه دار به راهها ( ى بى گياه ) نبرد ( تا در طىّ راه چريده در رفتار توانا باشند ) و بايد آنها را ساعتها ( هر چند ساعت يك بار يا در چراگاهها ) راحتى و آسايش دهد ( تا آسوده بچرند ) و بايد آنها را نزد آبهاى اندك و گياهها مهلت دهد و واگذارد تا اينكه باذن و فرمان خدا فربه و استخوان دار پر مغز نزد ما بيايند نه رنجيده و خسته گرديده تا آنها را بدستور كتاب خدا ( قرآن كريم ) و روش پيغمبرش صلّى اللّه عليه و آله ( بين مستحقّين ) تقسيم و پخش نماييم ، پس آنچه گذشت براى پاداش تو ( از خدا ) بسيار شايان و براى هدايت و رستگاريت بسيار زيبنده است ، اگر خدا بخواهد .