19 - از نامه‌هاى آن حضرت عليه السلام است ببعض اشخاصى كه از جانب آن بزرگوار حاكم و فرمانروا بودند ( در بارهء مماشات با رعيّتهايى كه مشرك بوده و از آنجا كم شكايت نموده بودند ) : 1 پس از ستايش خدا و درود بر پيغمبر اكرم ، كشاورزان ( داراى آب و زمين ) شهرى كه تو در آن حكمفرما هستى از درشتى و سخت دلى و خوار داشتن و ستمگرى تو شكايت نموده‌اند ( از رفتارت مرا آگاه ساخته‌اند ) و من ( در شكايت ايشان ) انديشه نمودم آنان را شايستهء نزديك شدن تو ( اكرام و مهربانى زيادة ) نديدم به جهت آنكه مشرك هستند ( گفته‌اند : آنها آتش پرست بوده‌اند ) و نه در خور دور شدن و ستم كردن به جهت آنكه ( با مسلمانان ) پيمان بسته‌اند ( جزيه مى دهند و در پناه اسلامند ) 2 پس با ايشان مهربانى آميختهء با سختى را شعار خود قرار ده ، و با آنها بين سخت دلى و مهربانى رفتار كن ( گاهى سخت و گاهى مهربان باش ) و بر ايشان درهم كن بين نزديك گردانيدن و زيادة نزديك گردانيدن و دور ساختن و بسيار دور ساختن ( حدّ اعتدال را از دست مده ) اگر خدا بخواهد .