خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : فيض الاسلام )
867
نهج البلاغة ( فارسى )
كفر و شرك و دروغگويى و دوروئى به عذاب الهىّ گرفتارند ) . 5 و با اين همه فضائل و بزرگواريها در دست ما است فضل و بزرگوارى نبوّت و پيغمبرى ( پيغمبر از ما بنى هاشم مبعوث گرديد ) كه بوسيلهء آن ارجمند را خوار و خوار را ارجمند گردانيديم ( دشمنان سعادت و نيكبختى را از بين برده و خواهانش را از عذاب و سختى دنيا و آخرت رهانيديم ) 6 و چون خداوند عرب را گروه گروه بدين خود داخل گردانيد ، و ( دستهاى ) از اين امّت از روى ميل و رغبت ، و ( دستهاى ) بناچارى تسليم او شدند ، شما از كسانى بوديد كه به جهت ( دنيا ) دوستى يا به جهت ترس ( از كشته شدن ) در دين داخل گشتيد ، هنگاميكه پيشروندهها بسبب پيرويشان فيروزى يافته و هجرت كنندگان پيش بسبب فضل و بزرگواريشان رفته بودند ( و خود را از شرك و كفر رهانيده ) پس ( حال تو كه چنين است ) براى شيطان در خود بهرهاى و به خويشتن راهى قرار مده ( از شيطان پيروى نكرده اين گونه سخنان زشت و نادرست ننويس و پيرو دستور خدا و رسول شو ) و درود بر آنكه شايستهء درود است ( ابن ابى الحديد در اينجا مى نويسد : چون نامهء حضرت به معاويه رسيد چند روزى آن را از عمرو ابن عاص پنهان داشت ، و پس از آن او را خواسته نامه را برايش خواند ، عمرو او را شماتت نموده از توبيخ و سرزنش امام عليه السّلام نسبت به معاويه شاد گشت ) .