آنكه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله فرموده : يا علىّ حربك حربى يعنى اين علىّ جنگ با تو جنگ با من است و كسى را كه با خدا و رسول جنگيده فساد و تباهكارى كند بايد كشت ، چنان كه در قرآن كريم س 5 ى 33 مى فرمايد : إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللّهَ وَ رسَوُلهَُ وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلافٍ أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ ذلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيا وَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ عَظِيمٌ يعنى سزاى آنان كه با خدا و رسول مى جنگند و بفساد و تباهكارى در روى زمين مى كوشند آنست كه كشته يا بدار كشيده شوند يا دست راست و پاى چپ آنها بريده شود يا از شهرى به شهر ديگر آواره گردند كه اين گونه كيفر در دنيا برايشان ذلّت و خوارى و در آخرت عذاب بزرگ بار آورد . و در س 2 ى 194 مى فرمايد : الشَّهْرُ الْحَرامُ بِالشَّهْرِ الْحَرامِ وَ الْحُرُماتُ قِصاصٌ فَمَنِ اعْتَدى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدى عَلَيْكُمْ وَ اتَّقُوا يعنى هر كه بر شما ستم كند « در جنگ پيشدستى نمايد » پس شما مانند همان ستمى كه او بر شما روا داشته به او بنمائيد ، و از خدا بترسيد ، و بدانيد خداوند با پرهيزكاران است ) 2 پس اگر ( آنان شروع بجنگ نموده شما را بجنگ وا داشتند ، و ) بامر و خواست خداوند ( برايشان ) فرار و شكست روى داد گريخته را نكشيد ، و درمانده را زخمى نكنيد ، و زخم خورده را از پا در مياوريد ، و زنان را با آزار رساندن ( به آنها ) بر مينگيزانيد هر چند دشنام به شرافت و بزرگوارى شما داده به سرداران و بزرگانتان ناسزا گويند ، زيرا نيروها و جانها و خردهاى ايشان ضعيف و سست است ، 3 ما ( در زمان حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله ) مأمور شديم كه از ايشان دست بداريم و حال آنكه مشركه بودند ( پس در صورت اظهار اسلام حتما بايستى از تعرّض به آنها خوددارى نمود ) و در زمان جاهليّت اگر مردى زنى را به سنگ يا چماق مى زد بر اثر آن او را و بعد از او فرزندانش را سرزنش مى نمودند .