خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : فيض الاسلام )

856

نهج البلاغة ( فارسى )

12 - از وصيتهاى آن حضرت عليه السلام است بمعقل ابن قيس رياحى ( كه از ياران و شيعيان آن بزرگوار بوده ) هنگاميكه او را ( از مدائن ) با سه هزار تن بسوى ( لشگر ) شام فرستاده كه جلودار ( سپاهيان ) آن حضرت باشد ( و در آن روش جنگ با دشمن را به او مى آموزد ) : 1 بترس از خداوندى كه ترا چاره‌اى نيست جز ملاقات ( پاداش و كيفر ) او ، و ترا غير از او پايانى نمى باشد ( چون سر و كار تو جز با او نيست ، پس براى رضاء و خوشنودى او جهاد كن و ترس و بيم به خود راه نداده از كشته شدن در راه او باكى نداشته باش ) 2 و جنگ مكن مگر با كسى كه با تو بجنگد ( زيرا جنگ با كسى كه نمى جنگد ستم است و شخص متّقى و پرهيزكار ظلم به كسى روا ندارد ) و در بامداد و پسين كه هواء خنك است راه پيمايى كن ، و در وسط روز ( كه هواء گرم است ) مردم را ( براى استراحت و آسايش ) باز دارد و آهسته بران ( شتاب مكن تا ناتوانان همراه توانايان بيايند ) و در اوّل