ديدم فرستادن ايشان بسوى تو و غير تو از عهدهء من خارج است ( زيرا عدهّء آنان بيشمار و توانائيشان بسيار است ، چنان كه در سخن يك صد و شصت و هفت اشاره نموده مى فرمايد : كيف لى بقوّة و القوم المجلبون على حدّ شوكتهم يملكوننا و لا نملكهم يعنى چگونه مرا توانائى « كشيدن انتقام از كشندگان عثمان » است و حال آنكه گروهى كه « براى كشتن او » گرد آمدند در نهايت قدرت خود باقى هستند ، بر ما تسلّط دارند و ما بر ايشان مسلّط نيستيم . بعد از آن او را تهديد نموده مى فرمايد : ) 6 سوگند بجان خودم اگر از گمراهى و دشمنى باز نايستى به زودى آنان را خواهى شناخت كه ترا مى طلبند و از اين خواستنشان ترا در بيابان و دريا و كوه و دشت برنج نيندازند ( به سراغ تو خواهند آمد ) مگر آنكه اين طلبيدن و خواستن ترا آزرده خواهد ساخت ، و ملاقات و ديدن اين زيارت كنندگان ترا شاد ننمايد ( بطورى به سراغ تو خواهند آمد كه خواهى گفت : اى كاش من ايشان را نطلبيده بودم ) درود بر آنكه شايستهء درود است ( ابن ابى الحديد در شرح خود بر نهج البلاغه اينجا گفته : جائز نبود كه امام عليه السّلام بفرمايد : و السّلام عليك يعنى درود بر تو ، زيرا آن حضرت معاويه را فاسق و گناهكار مى دانست ، و اكرام فاسق جائز و درست نيست از اين جهت فرموده : و السّلام لأهله يعنى درود بر آنكه شايستهء آن است ) .