7 - از نامه‌هاى آن حضرت عليه السلام است نيز به معاويه ( كه او را بر نوشتن نامه‌اى كه به آن بزرگوار نوشته توبيخ و سرزنش نموده ، و نادانى و گمراهى او را گوشزد فرموده ) : 1 پس از ستايش خداوند و درود بر رسول اكرم از تو به من رسيد پندى كه از سخنان گوناگون بهم پيوند داده و پيغامى آراسته‌اى ( مطالبى بدست آورده در اين مكتوب بهم پيوسته‌اى در صورتى كه ربطى به يكديگر ندارند ، چون ندانسته‌اى هر يك را كجا و چگونه بايستى به كار برد ، از اينرو ) به جهت گمراهى خود اين نامه را ترتيب داده و بسبب بدى رأى و انديشه آن را فرستاده‌اى 2 و نامه از كسى است كه او را نه بينائى هست تا راهنمايش باشد ، و نه زمامدار و جلودارى كه به رستگارى سوقش دهد ، هواى نفس ( به چنين كارى ) وادارش ساخته او هم پذيرفته ، و گمراهى زمامدارش شده او هم پيروى نموده ، پس ( به اين جهت ) هذيان و ياوه بافته و بانگ بيهوده زده ( سخنان نادرستى گفته كه چيزى از آن مفهوم نمى شود ) و گمراه گشته و اشتباه نموده ( چنين سخنان ناشايسته نوشته ) .