عمل مى نمايد . 8 و از رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - ( گاهى به مقتضاى وقت و زمان ) سخنى صادر مى شد كه داراى دو معنى بود ، سخنى كه به چيز و وقت معيّنى اختصاص داشته و سخنى كه همه چيز و همه وقت را شامل بود ( آن هر دو سخن به صورت يكى مى نمود ، ولى از قرينهء مقام و جهات ديگر مراد ظاهر مى شد و اشتباه مرتفع مى گشت ) پس كسى كه نمى دانست خدا و رسول او - صلّى اللّه عليه و آله - از آن سخن چه خواسته‌اند آن را مى شنيد و از روى نفهمى بر خلاف واقع و بر ضدّ آنچه به آن قصد شده و به غير آنچه براى آن بيان گشته معنى و توجيه مى نمود ، 9 و چنين نبود كه همهء اصحاب رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - از آن حضرت ( مطلبى را ) پرسيده و براى فهم آن كنجكاوى نمايند تا جائى كه ( نپرسيدن و كنجكاوى ننمودنشان بحدّى بود كه ) دوست داشتند باديه نشينى و غريبى از راه برسد و از آن حضرت ، عليه السّلام ، بپرسد تا ايشان بشنوند ، 10 ولى در اين باب چيزى بر من نگذشت مگر اينكه از آن حضرت پرسيده و آن را حفظ نمودم ، پس اين سببها باعث اختلاف مردم و پريشان ماندن آنان در رواياتشان است .